FritsEllen 
Geniet vandaag gisteren is voorbij en morgen is je nooit beloofd!

Huis nr vijf en zes


Dan had je aan weerszijden een stukje bos met aan de linkerkant een slootje en rechts in het bos was het meestal drassig. Dit stuk van de weg en het bos liep ook altijd vol grondwater, en als je dat niet wist en door de bladeren wandelde stond je zo tot aan je knieën in het water. Dan kwam je bij onze oprit en ons huis. Het oude grijze duivenhok van pa stond daarom op palen. Als dat het geval was konden we niet meer op de normale weg via onze oprit van huis naar de weg. We moesten dan via de dijk naar hoger gelegen gebieden via de Weertsweg maar ook hier kwam soms het water en moesten we via een landweggetje even een stukje om, om in het dorp te komen.

 

We maakten gebruik van dezelfde oprit als de familie, wat hoger op de heuvel in een kanjer van villa woonde. 

In onze beginjaren woonde er de familie (De Rustige? meen ik.) Maar bij de wisseling van de wacht, bij de blikfabriek kwam een andere president directeur aan de macht en dat werd onze nieuwe buurman.

 Deze familie bestond uit 6 personen. Vader, moeder en vier kinderen. Margreet, Ben, Rob en Iske! Een heel groot landhuis met een enorme tuin en grasvelden welke ook gebruikt werden om te golven. Dubbele garage waar 4 grote auto's in konden staan. Een groot huis dus met een rieten dak en een bovenverdieping waar nog een gezin in kon wonen en op de begane grond nog een inpandige schuur waar alle tuingereedschappen stonden en de fietsen van de familie. Deze garage alleen al was groter dan ons hele huis. Het landhuis stond net als ons huis ook bovenop de natuurlijke dijk die in het verleden is ontstaan door zandverstuivingen. De oude dorpsgenoten kenden het gebied ook als de Stoevenbeld. (Stuivenbeld) Het huis had uitzicht over het grote grasveld en op de IJssel. Halfweg dat uitzicht ging de Bolmansweg er dwars doorheen. Rechts voor de keuken kon je via het grasveld ook de heuvel af waar het zwembad lag. Van dat zwembad hebben wij ook veel gebruik gemaakt als de heer en mevrouw niet in het zwembad waren. Naast het zwembad stond een heel mooie kleedruimte waar ook de waterzuivering voor het zwembad in zat. Ook hier kwam in bepaalde tijden van het jaar grondwater naar boven en ontstond er een heel groot meer waar het zwembad volledig in verdween. Bovenop de heuvel vlakbij de garage die half in die heuvel gebouwd was stond nog een zomerhuisje. Waar we ook vaak gespeeld hebben.

Ook een kindermeisje, en een gouvernante en een werkster waren er inwonend en in vaste dienst. Betsie de werkster was een leuk jong feestbeest met krullend haar en ze had altijd plezier en een schaterende lach, deed de keuken en het huis. Met mijn leeftijdgenoot ben ik het meest omgegaan in de lagere school tijd. Rob en ik zijn op dezelfde dag geboren hij een half uur eerder dan ik. We hebben heel veel met elkaar gespeeld en de lagere school periode. We bouwden hutten beklommen alle bomen in de buurt en speelden met auto's in het zand bij ons in de tuin waar we hele dorpen na bouwden met boerderijen. Uren kon je dat volhouden met naar je er nu aan denkt de simpelste dingen. We waren buurjongens en vriendjes tot we van de lagere school gingen en ieder zijn eigen weg is gegaan. Hij werd later president directeur van een groot beursgenoteerd bedrijf. Kleren van de kinderen kwamen uit de duurste Amsterdamse winkels, nog nieuw kwamen ze soms bij ons terecht. Die ik met plezier gedragen heb. Boven was een hele grote kinderkamer met heel veel speelgoed! Heel wat uren hebben we daar over de grond gekropen. Dammen, schaken, monopoly en stratego niet te vergeten. Wat ik mij ook nog herinner zijn de enorme hoeveelheid echte tinnen soldaatjes die allemaal stonden opgesteld in een klein kamertje en telkens in een andere positie stonden om een andere veldslag te houden. Aan de tinnen soldaten mochten we niet komen alleen maar kijken dus. Die waren van de heer des huizes. Boven in dat deel van het huis waren ook de kamers en toiletten voor het personeel en de kinderen.



Het ging er bij ons natuurlijk allemaal heel anders aan toe dan bij deze familie, onze ouders waren er zeven dagen per week voor ons ze waren of thuis of aan het werk rond ons huis bij een van de buren. Als je ze nodig had even zoeken en dat was het! 

Maar ik heb er ook veel geleerd en ben er een stuk wijzer van geworden! Alles moest volgens goede regels en manieren om klaargestoomd te worden voor onze samenleving. De kinderen mochten alleen in de eetkamer eten als er iets bijzonders was en op zondag in mijn geheugen. Normaal moesten de kinderen, onder toezicht van de gouvernante eten in de keuken. Ook doordat er vaak zakelijke gasten waren vanuit over de hele wereld om zaken te bespreken. Helemaal vrij voelde ik mij er niet. Liep dus ook niet zomaar naar binnen zoals zij dat wel bij ons deden en konden. Wat ze dus ook veelvuldig deden. Het ging er toch heel anders aan toe en je durfde niet maar zo in en uit te lopen. Ik had altijd wel een beetje het gevoel dat er een stukje afstand gehouden moest worden. Mijn vader werkte er en mijn moeder werd altijd opgetrommeld als er feesten en partijen waren of een etentje die niet door een persoon in de keuken bereid kon worden. Deze buurman had namelijk de functie van mijn vaders eerste baas overgenomen en was nu de president directeur van de blikfabriek geworden. Toen had hij plots twee bazen en twee gigantische tuinen te onderhouden. Ook twee jachtterreinen die ook nog ver uit elkaar lagen. De kinderen waren wel heel veel bij ons te vinden en we hebben vaak aan de tafel spelletjes gedaan en hebben ook heel vaak een vorkje mee mogen prikken. Bij ons hadden we normale kost als boerenkool, zuurkool. Ja, gewoon de Hollandse kost die een hardwerkend gezin op de been moest houden.

Van het zwembad hebben we heel veel gebruik mogen maken wat natuurlijk een hele luxe was in die tijd! Het zwembad werd onderhouden door mijn vader en ook wij hielpen daar aan mee. Een paar keer per jaar kwam de bedrijfsbrandweer van de blikfabriek met grote spuiten om er voor de buitenwereld oefeningen te houden maar dan kon natuurlijk ook het bad een grote beurt krijgen. Wat ook de bedoeling was natuurlijk. 

We hebben vaak heel en veel plezier gehad samen. In de winter als er sneeuw lag wat toen iedere winter voorkwam in mijn beleving, dan gingen we met de slee in volle vaart van de heuvel naar beneden richting het zwembad! We deden dan wie het verst kon komen. De snelste route was tussen de twee berken bomen door. Als je op volle snelheid was moest je er tussendoor en dat was uitkijken de tussen afstand was hooguit een kleine meter. Dat was niet veel als je met een rotgang naar beneden raasde.

Ook met een stel oude ski's hebben we veel lol gehad, maar dat is niets voor mij daar lag ik iedere keer mee op mijn snuit. Daar moet je los in je heupen voor zijn. Verder natuurlijk veel voetbal, maar in hoofdzaak hockey. Als er spelers gezocht werden waren wij ook van de partij natuurlijk net als een paar andere buur jongens verderop uit de weg. 

Een van de kinderen is arts geworden naar ik meen. Een volgende is tot een familie toegetreden die de wereld voorziet van bier. De vierde was actief in de vakbond dacht ik.

 

Een fijne tijd doorgebracht met onze buren in mijn jeugd jaren!
Volgende verhaal: Fam Dommerholt
© Frits Stempher


 

E-mailen
Map
Info